Rare jongens, die bankiers. Dit keer wil ik het niet hebben over graaigedrag of zo, maar over een ervaring die ik enige tijd geleden had met PayPal. Je weet wel, die online bank die handig is om via je emailadres te betalen, met name van en naar het buitenland. Sneller gaat niet, maar duurder ook niet....

Het volgende was het geval. Een klant uit Kroatië had een album besteld en via PayPal betaald. So far so good. De betaling werd echter vastgehouden door PayPal. Wat bleek? In één van de albums zaten postzegels van o.a. Syrië, Iran en Irak. En dat mag niet. PayPal is een Amerikaans bedrijf en de handel in produkten uit die landen is streng verboden. Mijn aanbod viel dus onder potentieel terroristisch gedrag. En dan blokkeren ze je. Zonder dat overigens even te melden. Na drie kwartier telefonische helpdesk kwamen we daar achter. De medewerker adviseerde me een vriendelijk emailtje te sturen naar de veiligheidsafdeling waarin ik schuld beleed, beloofde het nooit meer te zullen doen en vriendelijk verzocht de blokkade op te heffen. Inderdaad, het verschil tussen de VS en Noord Korea is kleiner dan je zou denken. Uiteraard meteen zo nederig mogelijk gereageerd, maar de blokkade bleef. Weer bellen met de helpdesk.

Ik zal het middenstuk van het verhaal overslaan, anders zijn we een uurtje verder. Uiteindelijk had ik ongeveer 3 weken geen mogelijkheid om bij mijn PayPal rekening te kunnen, daarentegen wel dagelijks contact met de helpdesk gehad, wat me een uurtje of 10 telefoontijd gekost heeft. De blokkade was er snel afgehaald konden ze zien, maar nu was er één of ander softwareprobleem opgetreden. Tenminste, dat dacht ik, maar dat dachten de helpdeskmensen in eerste instantie niet. Na een week wel, en toen ging mijn probleem dus over naar een andere afdeling. Ik moet zeggen dat de wachttijd aan de telefoon doorgaans kort was, de mensen zonder uitzondering erg aardig en vol goede wil om mijn probleem op te lossen. Maar ja, het lag bij een andere afdeling en daar konden ze niets aan doen, hè? Na een aantal dagen begon ik naar de manager van de afdeling te vragen. Dat hielp wat, het probleem werd opgeschaald, zoals dat dan heet. Liever had ik opgelost in plaats van opgeschaald gehoord, maar je kunt niet meteen alles hebben, nietwaar? Inmiddels kende ik de namen van vrijwel alle helpdesk-medewerkers. Tot ik op een dag belde, vroeg naar een mij bekende persoon, en toen die niet aanwezig bleek, geholpen werd door een jongeman die ik nog niet eerder aan de telefoon had gehad. Deze bleek een bewonderenswaardig uitgangspunt te hanteren: Ik ga uw probleem oplossen. Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. En hij ging van alles zitten verzinnen. Uiteindelijk heeft hij iets gedaan wat officieel niet mocht, ik zal de details hier niet uit de doeken doen, maar na een half uur kon ik weer probleemloos paypalbankieren. En eindelijk ook de betaling van mijn klant ontvangen en het album versturen. Die klant had ik ondertussen natuurlijk ook steeds op de hoogte gehouden. Gelukkig bleek deze ruim van begrip, zoals vrijwel alle klanten van Stamp Land. Hulde aan jullie dus, en hulde aan de meedenkende telebankier. Hij zal waarschijnlijk wel snel promoveren. Helaas zijn goede mensen altijd snel weg. Welke ook snel weg zijn, zijn de albums uit ons assortiment. Dus kijk nu meteen maar. Zolang de bankiers meewerken, kun je ook gewoon betalen. 

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.