Pas op. Dit wordt een persoonlijk stukje. Ik moet jullie namelijk wat bekennen. Het zou tijd worden. Enkele van mijn klanten heb ik wel eens ontmoet, en zij zullen ongetwijfeld kunnen bevestigen dat ik geen doorsnee postzegelhandelaar ben. Nu zijn er sowieso natuurlijk nauwelijks doorsnee mensen, maar sommige zijn wat aparter dan anderen. Persoonlijk mag ik die wel, wellicht ingegeven door het feit dat ik daar ook toe behoor.

Dit is niet de plek om mijn hele levensgeschiedenis te verhalen. Ik beperk mij tot de postzegelactiviteiten. Toen ik als kind begon met verzamelen vond ik het natuurlijk leuk om snel veel postzegels bij elkaar te krijgen. Maar bij de onvermijdelijke beperking die noodzakelijk is omdat de hele wereld verzamelen toch wat veel ruimte zou gaan innemen, koos ik niet voor veelverzamelde landen als Nederland en Duitsland. Ook niet voor een thema, hoewel dat op dat moment net in opkomst begon te komen. Nee, voor mij liever de lastige gebieden. Landen waar weinig mensen wonen, dus waar weinig post verstuurd wordt. Daar dan de echt gelopen postzegels van te pakken krijgen, dat leek me de betere uitdaging. Ik heb helemaal niets tegen de "doorsnee" Nederland of België verzamelaar. Integendeel, hoe meer dat doen, hoe liever het me is. Van mij mag elke wereldbewoner een standaardcollectie bijeenbrengen, ik gun het jullie van harte. Maar ik hoop dat je het ook niet erg vind als ik daar even pas.

Ook als handelaar doe ik het net even anders. Laat ik een voorbeeld geven. De meeste collecties koop ik momenteel op een veiling in Zuid Duitsland. Daar rij je dan dus een keer of 4, 5 per jaar naartoe. Nu werkt daar een heel slimme veilinghouder. Hij legt zijn klanten in de watten. Je kunt hem je hotel laten reserveren, alle kijk- en veilingdagen is er voldoende te eten, drinken en snacken, tussen de middag is er voor iedereen die dat wil een warme maaltijd beschikbaar en buitenlandse gasten worden (elke!) avond uitgenodigd voor een diner in het beste restaurant van de stad. Ik moet toegeven dat ik daar wel eens bij ben geweest. Het is zo'n restaurant dat hevig zijn best doet om een Michelinster te krijgen. Het eten is er prima te verteren, maar het gezelschap van collega's staat me tegen. Allemaal zitten ze in het duurste hotel (inderdaad, waar dat restaurant ook bij hoort) van dat plaatsje, terwijl ik opzettelijk 20 km. verder een eenvoudig plekje voor veeeel minder dan de helft van die kamerprijs heb gevonden.

En dan die gesprekken. De één is nog slimmer dan de ander in zijn postzegeldeals. En weet het nog beter dan een ander. Nu weet ik zelf ook graag alles beter, maar die onderlinge postzegelincest is echt helemaal niets voor mij. Dan sla ik net zo lief elders een pizzaatje voor eigen rekening naar binnen en ben een uurtje later weer op mijn kamer om nog snel even een collectie te verkavelen (want daar heb ik normaal nooit tijd voor), dan de social talk van belangrijke postzegelaars te moeten ondergaan. Het allerergst vind ik de filatelisten. Soms heeft de veilinghouder een speciale sectie met een veiling van specialiteiten van een bepaald gebied en daar komen natuurlijk de gespecialiseerde verzamelaars op af die beschikken over een (zeer) ruim budget. Vergis je niet, in Zuid Duitsland wonen nogal wat mensen die nou niet bepaald tot de sociale minima behoren. Van die op internationale tentoonstellingen prijswinnende rakkers. Nou, daar loop ik graag een blokje voor om. Uitzonderingen zullen er zeker zijn, maar de meeste daarvan hebben alle contact met de normale wereld verloren en kunnen alleen maar praten over hun geweldige "stukken". Elders mag een burgeroorlog aan de gang zijn, spijtig voor die gasten, maar dat is toch duidelijk ondergeschikt aan het nog aan te schaffen zegeltje met tanding 16,5 met kopstaand watermerk. Kijk, dat zijn van die momenten dat ik helemaal blij ben dat ik niet bij dat clubje wil horen.

Heb ik dan niet mijn eigenaardigheden? O zeker, maar daar is nu helaas geen ruimte meer voor. Ik moet jullie er namelijk nog even op wijzen dat ik hier niet voor de kat z'n viool leuke stukjes zit te schrijven. Het is wel de bedoeling dat je nog wat postzegels gaat kopen, dus kijk nu eerst maar even de winkel door. Ik wens je daarbij:

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.