Wat is het geheim van de Fundgrubedoos? Tsja. Inmiddels hebben we er meer dan 500 verkocht, dus we zouden enig recht van spreken mogen hebben. Een geheim is er niet echt. Gewoon allerlei dingen bij elkaar vegen die (meestal) overblijven uit een grote partij, lage prijs er op, en hup, de winkel in. Elke doos is geheid een verrassing, want door ons vrijwel niet bekeken. Ik hoor ook regelmatig verhalen van kopers die er inderdaad leuke verrassingen in gevonden hebben. Eigenlijk kan ik me maar één geval herinneren van iemand die niet tevreden was met zijn doos. Kan natuurlijk ook een keer gebeuren, en een verhouding van 1 op de 500 vind ik persoonlijk helemaal niet zo slecht. Hoewel we uiteraard liever de nul hadden gehouden.

Maar wat ik dan wel heel merkwaardig vind: een groot gedeelte van de dozen wordt meteen na plaatsing, dezelfde dag nog, verkocht. Het record staat op 20 seconden na plaatsing. En toch zijn er ook dozen die er een week of 4-5 over doen. Eenmaal heeft een doos bijna 2 maanden te koop gestaan. Voor een andere winkel misschien niet lang, voor Stamp Land is het uitzonderlijk. Waarom zou dat zijn? Is zo'n doos minder leuk of relatief duur? Ik denk het niet.  Ik heb zo'n doos wel eens opnieuw bekeken en kom dan steevast tot de conclusie dat de prijs/kwaliteitverhouding prima in orde is. Net zo goed als bij de heel snel verkochte doos. Natuurlijk kan het zijn dat iemand die geen Duitsland verzamelt, een doos met 80% Duitsland niet koopt. Of als je vooral insteekboeken wilt, dan ben je niet zo geïnteresseerd in een doos met zakken en dozen zegels. Of met veel brieven. Maar van vergelijkbare dozen verkoopt de ene een stuk sneller dan de ander. Ik kan daarvoor maar één reden bedenken: de foto's. Onze eigen schuld dus. Blijkbaar zijn de foto's van de ene doos interessanter en aantrekkelijker dan van de andere. Dat heeft er mee te maken dat we meestal lukraak wat fotograferen, waarbij we wel de afwisseling in beeld proberen te brengen, maar heel goed de dure stukjes net kunnen missen. Zo'n doos is geen spat slechter dan een andere, het is voor jullie alleen wat moeilijker in te schatten.

Is daar wat aan te doen? Tuurlijk. Helemaal opnieuw fotograferen, dan kun je een heel ander beeld krijgen. Ik loop al een tijdje met de gedachte rond om dat eens te proberen, maar ja. Het is een heel gedoe. Het fotograferen van een doos kost minstens een kwartier, ook bij slechts 10 foto's. Je moet namelijk alles uitpakken, een beetje overzichtelijk neerleggen, steeds weer wat zoeken en klaarleggen voor de detailfoto's (nou ja, er is weinig detail op te zien), soms wat zegels uit zakjes halen want anders zie je alleen maar papier, enzovoort. Behoorlijk arbeidsintensief en persoonlijk vind ik het een van de meest vervelende karweitjes van dit vak. Het hoort er bij, maar het weerhoudt me er tot nu toe van om een doos voor een tweede keer te fotograferen. Ik doe wel meer dingen die ik anders zou moeten doen om meer geld te verdienen. Dat is nu eenmaal zo, ik gun jullie ook een meevallertje.

Zo, dat weten jullie dan ook weer. En voor wie nu helemaal in de stemming is: meteen naar het assortiment Fundgrubedozen, en dit keer niet teveel op de foto's letten. Met zo'n doos kom je absoluut in een goed humeur de zomer door.

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.