Wees niet bang. Dit wordt geen stukje over computergeheugens of zo. Het gaat meer over de menselijke variant. Om precies te zijn, het geheugen van Mr. Stamp Land. Dat is namelijk nogal zwak. Om niet te zeggen: behoorlijk zwak. Hoewel me soms de raarste dingen weer te binnen schieten. Dat dan weer wel.

Het zal meer dan 20 jaar geleden geweest zijn. Ik was deelnemer aan zo'n training waarbij je leert dat je eigenlijk alles kunt, als je maar geconcentreerd bent. Focussen, toen al. Natuurlijk, ergens kun je daar wel wat resultaat mee boeken, maar ik heb daar altijd nogal sceptisch tegenaan gekeken. In elk geval, een klein onderdeel daarvan was ook een geheugentraining. We moesten een halve minuut naar een scherm kijken waarop 50 voorwerpen werden getoond. Vervolgens ging het beeld uit, en moesten we zoveel mogelijk voorwerpen die we gezien hadden, noteren. Als ik het me goed herinner kwamen de meeste mensen tot een stuk of 8-10 stuks. Ik zat onder het gemiddelde, geheel conform verwachting. Vervolgens kregen we wat methodes om het geheugen te verbeteren en een paar uur later werd de test herhaald (met andere voorwerpen). Nu zouden we tot 25-40 stuks kunnen komen en inderdaad, diverse mensen haalden dit. Ik had volop meegedaan, want dit leek me nu eens een erg nuttig onderdeel van de training. Hoe het kwam, geen idee, maar het sloeg bij mij totaal niet aan. Mijn score was de tweede keer zelfs lager dan de eerste! Ja, lach maar. Een laatste poging wagend, heb ik toen de lunch overgeslagen en fanatief doorgetraind. Zinloos. Sindsdien heb ik leren leven met een gebrekkig geheugen. Ook daar kun je oud mee worden.

Dat is precies de reden dat ik vrijwel nooit in ga op vragen van klanten om iets voor ze vast te houden als ik het tegen kom. Jaren geleden was ik van goede wil en beloofde ik op te letten. Ik schreef het op een briefje en dacht er zelfs twee hele dagen aan. Maar wat gebeurt? Elke week komen er één of twee van die vragen binnen, de stapel briefjes groeit en als ik daadwerkelijk na vier maanden iets tegenkwam wat ik indertijd aan iemand had beloofd, was ik dat allang vergeten. En je bladert ook niet elke dag door die papiertjes. De goede wil is er nog steeds, maar ik ben er niet de juiste persoon voor. Onlangs keek ik de stapel briefjes door. Deze was helemaal niet zo erg groot, want al lang geleden ben ik gestopt met dit soort nepbeloften. En nu doe ik het helemaal. Mocht ik je ooit hebben beloofd een waarschuwing te geven als ik een bepaald soort album tegen kom, vergeet het dan maar. Dat deed ik ook al. Wat je veel beter kunt doen, is elke week even door mijn winkel bladeren. Sommigen doen het zelfs meerdere keren per dag. Mag natuurlijk ook. Hoe fanatiek je hier ook in bent, het belast in elk geval mijn geheugen niet.

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.