Vanochtend was ik bij de kapper. Wat sommigen met een tandart hebben, heb ik met een kapper. Ik kan daar tegenop zien. Niet vanwege het knippen, maar vanwege het altijd-hetzelfde-gesprek wat je dan moet voeren. Aangezien ik geen vaste kapper heb, en er meerdere kappers en kapsters actief zijn in mijn filiaal, ontkom ik hier niet aan. Dat begint altijd hetzelfde: Zo, lekker dagje vrij? Ik vermoed dat op de kapperschool het vak "creatieve gesprekken met de klant" niet op het programma staat. Ik fantaseer regelmatig om op deze vraag een ludiek en ongeloofwaardig antwoord te geven. Ik heb ook wel eens een zodanig antwoord gegeven dat duidelijk was dat ik hier niet voor kwam en ook geen zin in had. Maar ja, daar maak je geen vrienden mee. Je loopt zelfs het risico dat de kapper agressieve neigingen krijgt en iemand die met agressieve neigingen met een schaar rond mijn oren bezig is, dat moet ik niet hebben.
We waren bij het vermeende vrije dagje. De standaard openingszin in alle kapsalons die ik ken. Het antwoord loopt natuurlijk uit op wat voor werk ik dan doe. Normaal gesproken is men verbaasd dat er brood te verdienen valt in de handel met postzegels. Inmiddels heb ik een standaardverhaal over bijna een miljoen verzamelaars in Nederland, en dat het door Internet een onzichtbare maar nog steeds erg grote hobby is, en zo meer. Ik moet dat altijd verklaren als iemand voor het eerst hoort wat ik overdag doe. Meestal komt er dan wel herkenning, want ik heb zelf ook nog ergens wat postzegelboeken liggen. Misschien zit daar ook wel een dure tussen. Mocht iemand ooit zoiets tegen je zeggen, neem van mij aan dat je hier beter niet op kunt reageren. Probeer in elk geval te voorkomen dat iemand zijn lagere school ruilboek aan je wil laten zien.
Maar vanochtend liep het toch anders. Terwijl ik vertelde dat ik een webshop heb, en mijn schedel steeds zichtbaarder werd, vond de kapster: Oh, dat is lekker relaxed dus. Een paar bestellingen inpakken op een dag. Je kunt zeggen wat je wilt, maar dit was tenminste een nog niet eerder gehoorde opmerking. Iemand die volstrekt geen idee heeft wat er allemaal te doen is. Zou ze dat ook denken van iemand die bijvoorbeeld een computerwinkel heeft? Die zit lekker een beetje te gamen of radio te luisteren en zo nu en dan verkoopt hij eens een computer. Wat valt er verder in zo'n winkel nou te doen, nietwaar? Dat zo'n winkel meubilair heeft wat wel eens vervangen moet worden, de pin-automaat op onverwachte momenten niet blijkt te werken, dat je moet zorgen dat je uithangbord schoongemaakt wordt, dat er advertenties moeten komen zodat mensen je winkel kunnen vinden, dat je vervanging moet regelen voor de dag dat je er zelf niet kunt zijn, dat je nieuwe computers moet bekijken om te beslissen welke je wel en niet wilt verkopen, dat er collega's langskomen die op zoek zijn naar tweedehands apples, dat nu al voor de vierde keer die klant belt met steeds weer een net iets andere vraag, dat je kortom, alles bij elkaar meer dan 40 uur per week blijkt te werken voor inderdaad soms maar een paar klanten per dag. Ja, dat allemaal geldt ook als je een winkel hebt niet van stenen, maar virtueel op Internet. Ook daar moet je zorgen voor onderhoud, werkt soms iets niet, moet je actief mensen naar je toe trekken en zorgen voor de juiste inkoop. En elke dag weer nieuwe spullen in de aanbieding hebben uiteraard.
Dat een kapper daar niet bij stil staat, is natuurlijk niet erg. Sterker nog: dat jullie er ook niet bij stil staan vind ik al helemaal geen probleem. Zolang je maar in de winkel komt en daar zo nu en dan bij een artikel blijft stil staan. Daarover gesproken: hij is 24/7 open. En ik pak het graag voor je in.

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.