Wij hebben een tuin. En de eerste bewoners van ons huis hebben daar ooit een haag in gezet die lekker snel groeit. Zo'n schattig klein dingetje waar je zonder al te lang te wachten een leuke erfafscheiding van krijgt. Ja. Op zich niets bijzonders. Nu weet elke tuinbezitter wat er gebeurt als je de weersomstandigheden treft die we de afgelopen paar weken gehad hebben. Zonnige dagen afgewisseld met frisse buien. Het onkruid weet niet van ophouden. Onze haag staat er al heel veel jaren, hij heeft de lengte en breedte van zijn eigenaars reeds lang overtroffen, maar weet nog steeds niet van ophouden. Waarom moet hij steeds maar weer hoger, steeds maar breder, steeds maar voller, steeds maar meer en meer en meer. Het lijkt wel een mens!

In onze tuin woont ook een pad. Je ziet hem zelden, tenzij je de heg knipt. Dan komt hij er onder tevoorschijn, bang dat we zijn poot afknippen. Wat doet die pad daar? Er is geen water in de buurt, geen vijver, geen lekker zompig moerasje of iets dat daar op lijkt. Toch woont hij al jaren in onze tuin. Een pad is blijkbaar met weinig tevreden.

Ik vind dat er meer padden zouden moeten zijn, en minder hagen. Daar wordt het leven een stuk gezelliger van. En dat geldt voor mensen net zo. Daarom roep ik jullie voor één keer op om nu eens niet in mijn winkel te gaan kijken wat je nog meer zou willen hebben, maar je eigen verzameling te openen en te genieten van wat je allemaal al bezit.

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.