In de vorige column had ik het over de medewerkers die tijdens de kijkdagen op een veiling meehelpen. Enige tijd geleden kwam ik bij een veiling waar ik nog niet eerder geweest was. En die ervaring was buitengewoon. Omdat ik wat eerder wilde komen kijken dan tijdens de officiële kijkdagen, had ik een afspraak gemaakt. Binnenkomend, bleek er een compleet peloton medewerkers klaar te staan om mij een overgetelijke ervaring te bezorgen. Als een geoliede machine begonnen zij dozen aan te slepen, uit te pakken, voor me neer te leggen en nadat ik snel een blik in het één en ander had geworpen, weer in te pakken en de dozen terug op hun plek te plaatsen. Ik hoefde niets anders te doen dan te zitten en wat bladeren door boeken die voor me werden neergelegd. In een recordtijd was ik door de 200 te bekijken dozen heen. Nu sta ik op de meeste veilingen al bekend als de snelste kijker, maar dit sloeg werkelijk alles.
Vol verwachting toog ik dan ook te bestemder tijd naar de veilingzaal alwaar het biedfeest zou plaatsvinden. Ik had prachtige dingen gezien die ik graag mee terug wilde voeren om jullie er mee te kunnen verleiden. Helaas. Ik was niet de enige. Alle grote bieders uit Duitsland en omstreken waren aanwezig, lijfelijk dan wel in de biedingen van de commissionairs. Het eind van het liedje was dat ik huiswaarts trok in een lege auto. Geen enkel kaveltje was in staat geweest zich onder mijn biednummer te scharen. Had ik dan niet door moeten gaan met bieden? Dat had gekund. Veel mee terugnemen om dit vervolgens voor veel te hoge prijzen in de winkel te zetten en niet te verkopen. Klinkt ook niet echt aantrekkelijk toch?

Zo zie je maar weer. Een veilng met perfecte service zegt ook niet alles. Binnenkort ga ik weer naar een vertrouwde veiling waar ik over dezelfde hoeveelheid te bekijken dozen geen 3 uur, maar 2 dagen zal moeten doen. Alles moet je zelf verslepen vanuit volgebouwde gangen en kamertjes naar een kijkruimte, ondertussen medekijkers ontwijkend die ook lopen te zeulen met bijkans onhanteerbare verhuisdozen. Je moet het er voor over hebben. Laten we er maar van uit gaan dat ik daar wel een stuk of wat leuke dingen kan weghalen om jullie uiteindelijk toch nog wat moois te kunnen voorschotelen. Gelukkig hoeven jullie vervolgens niet zoveel moeite te doen om dat in de wacht te slepen. Alleen maar elke dag even kijken. Gewoon lekker thuis.

Graag gedaan? Zeer zeker. En dan ook nog met:

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.