In onze vorige column hebben we het gehad over hoe je woorden als catalogus, Michel en Davo hoort uit te spreken. Om preciezer te zijn: waar de klemtoon ligt. Maar zelf maken we het jullie soms ook niet te makkelijk. Want hoe spreek je bijvoorbeeld Stamp Land uit?

We hebben al van alles voorbij horen komen. Natuurlijk zijn er mensen die elk woord net zo uitspreken als het er letterlijk in het Nederlands uit ziet. Dan wordt de a dus als een a uitgesproken, niet als aa, en ook niet als è. Stamp Land wordt dan een land waar mensen de hele dag lopen rond te stampen. Het lijkt me echter, als je een paar woorden over de grens spreekt, al vrij snel duidelijk dat de originele bedoeling de engelstalige variant betreft, dus uitgesproken als Stemp Lend. Postzegelland, betekent dat. Deze term is, we geven het ruimschoots toe, ingegeven door een internationale ambitie. Het Inc. erachter hebben we weg gelaten. Je moet natuurlijk niet overdrijven. In het begin hadden we ook nog visioenen van een land waarin het er altijd vredig aan toe zou gaan, waar mensen als hobbyist elkaar zouden respecteren en vertrouwen, maar ja, dat blijkt toch wel erg ver van de werkelijkheid te liggen. Als vergezicht prima, en als we ons steentje daaraan kunnen bijdragen, dan graag, maar onze invloed reikt helaas niet verder dan onze neus. En die van jullie.

Er is nog een woord waar mensen over struikelen, en je voelt hem wellicht al aankomen, dat is onze Fundgrube. Hoe komt een mens hier op? Tja, ik had er, zoals dat heet, gewoon een goed gevoel bij. Een origineel Duits woord, dus in die taal dan ook correct uitgesproken als Foendkroebbe dat nauwelijks exact te vertalen is. Op z'n Engels wordt wel Treasure box gebruikt, wat zoveel wil zeggen als schatkist, maar dat is het toch net niet. Bij schatkist denk je wat meer aan een kist, begraven door zeerovers, rijkelijk gevuld met goud en sieraden. De letterlijke vertaling van Fundgrube komt neer op vondstgraverij en dat is het inderdaad. Er zit geen gegarandeerd goud in, maar de kans is wel aanwezig. 

Fundgrube roept iets mysterieus op, iets van een kans op onverwachte vondsten, potentiële mooie dingetjes, prachtige postzegels die opduiken, net om de hoek waar je ze niet verwacht. Dat mysterie vinden wij uitermate sterk gevangen in het woord Fundgrube. En dat is ook precies zoals we onze dozen proberen te vullen. Er gaat in principe alles in wat niet als los album verkocht kan worden, dus zakjes, doosjes, losse bladen en kaartjes, albumpjes en insteekboekjes, etc. Je komt nogal wat daarvan tegen als je een paar pallets postzegeldozen uit nalatenschappen laat aanrukken. Allemaal heerlijkheden dus waar we niet naar kijken. Dat zou veel te veel tijd gaan kosten. Dat gaat allemaal ongezien in een doos die vervolgens als Fundgrube wordt aangeboden. En doorgaans onmiddellijk verkocht, want er zijn meer liefhebbers van dan we tevreden kunnen stellen.

Wil je het eens proberen? Dan zul je vaak in onze winkel moeten kijken en snel beslissen, want we hebben vaker geen voorraad dan wel. Gelukkig zijn er ook nog gewone albums en insteekboeken. En daar kun je ook gewoon de naam van uitspreken zonder er bij na te hoeven denken. Heel gemakkelijk. En ook heel mooi.

HEEL VEEL PLEZIER.

Wil je de vorige postzegelcolumns lezen? Klik dan bovenaan deze pagina (de derde regel van boven) op Nieuws Column. Daaronder staan de vorige columns opgenomen.